---

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر ۱۳۹۶ساعت 17:46&nbsp توسط مهرداد نوذری |

من یه گلدون پر از گل بودم وزش چشم تو پاییزم کرد عشق من! عشق به دست آوردنت با همه دنیا گلاویزم کرد مردم از تشنگی اما لب تو یه عطش به خنده دعوتم نکرد بین این اومدهها و رفتهها هیچکس مثّ تو اذیتم نکرد سر این سفره هنوزم یه نفر روز و شب منتظر مهمونه مطمئن باش کسی قادر نیست منو از عشق تو برگردونه اگه دوس نداشتی رنجوندنمو هیچوقت از تو نمیرنجیدم اگه زندگی میکردی با من زندگیمو به تو میبخشیدم نبادامه مطلب

تو راست می گفتی که این قطار قدیمی هر کی را برده به مقصد نرسونده
..................
انگار همین قطار قدیمی بود که راه و به من نشان داد از بیراهه
..................
مثل خط های ریل راه آهن مثل آهنگ های غمگین کوتاه و پر از غم
..................
آخرش برام چیزی نموند و هنوز بی خبرم از همه چیز و منو از همه چیز ترسونده
..................
با تشکر از ورود شما به قطار قدیمی/ امیدوارم لذت ببرید...

---

ما گدایان خیل سلطانیم شهربند هوای جانانیمبنده را نام خویشتن نبود هر چه ما را لقب دهند آنیمگر برانند و گر ببخشایند ره به جای دگر نمیدانیمچون دلارام میزند شمشیر سر ببازیم و رخ نگردانیمدیگران در هوای صحبت یار زر فشانند و ما سر افشانیممر خداوند عقل و دانش را عیب ما گو مکن که نادانیمهر گلی نو که در جهان آید ما به عشقش هزاردستانیمتنگ چشمان نظر به میوه کنند ما تماشاکنان بستانیمتو به سیمای شخص مینگری مادامه مطلب

ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ...ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﮔﯿﺘﺎﺭ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﻧﻢ...ﻣﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺗﺎ ﻇﻬﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﻢ!ﻣﻦ ﻫﺮ ﺷﺒﻮ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ...ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺳﺎﮐﺘﻢ، ﺳﺮﺩﻡ!ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﻡ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪﭘﺎﺋﯿﺰ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ!!!ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖﻣﯽ ﺑﻮﺳﻤﺖ ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻢﺗﻮ ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽﻣﻦ ﺣﺎﻝ ﻓﺮﺩﺍﻣﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ!ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﯾﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎﺵ...ﺁﻏﻮﺵ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﻣﺤﮑﻢ ﻧﯿﺴﺖ!ﺻﺪﺑﺎﺭ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎﺯ ﯾﺎﺩﺕ ﺭﻓﺖﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ... http://fادامه مطلب

به قلمِ عليرضا عرفاني که براي اولين بار مي توانيد از اينجا بخوانيد***"جنون شعر من از سطر اول مي زنه بيرون"*** چنگيز شعري در قالب ترکيب بند، بر وزن مفاعيلن مفاعيلن مفاعيل و با درونمايه اي عالي و پر مفهوم است. صنايع ادبي به کار رفته در اين شعر در کنار شيوه ي خاص استفاده از واژگان مختلف، تعابير ناب و مثال هاي هنرمندانه و ظريف براي تشريح موضوع و هدف شعر، قلم "علي اکبر ياغي تبار" را فرياد مي زنند. در اادامه مطلب

می نویسم گاهی، بی آنکه فکر فردا باشم کسی از قدیم خواستمش امروز جدا شد از چیزی نمی ترسم اما ترس در وجودم هست گاهی عاشقانه برایت می نویسم و تو نمی خوانی چه بگویم و به چه کسی بگویم؟ کسی که عاشقش بودم، با من نبود رفت و تنهایم گذاشت و به پشت سرش نگاه نکرد به روزهایی که با هم خوش بودیم به روزهایی که کسی فکرش را نمی کرد که تمام شود اما حیف که دیگر تو نیستی و ببینی که "درد عشقی کشیده ام که مپرس" + نوشتادامه مطلب

تو راست می گفتی که این قطار قدیمی هر کی را برده به مقصد نرسونده
..................
انگار همین قطار قدیمی بود که راه و به من نشان داد از بیراهه
..................
مثل خط های ریل راه آهن مثل آهنگ های غمگین کوتاه و پر از غم
..................
آخرش برام چیزی نموند و هنوز بی خبرم از همه چیز و منو از همه چیز ترسونده
..................
با تشکر از ورود شما به قطار قدیمی/ امیدوارم لذت ببرید...

---

اونکه همیشه یادته خود منم

اونکه همیشه تنهات نمیذاره خود منم

اونکه همیشه با تو بوده خود منم

اونکه همیشه جای خالیت دیوونش کرده خود منم

تا ... دیمدمش این شعر به ذهنم آمد و به خودش «…» تقدیم می کنم

ای نوش کرده نیش را بی خویش کن با خویش را

با خویش کن بی خویش را چیزی بده درویش را

تشریف ده عشاق را پر نور کن آفاق را

بر زهز زن تریاق را چیزی بده دروش را

مولانا، دیوان شمس